Crocoboy

Na een paar maanden van extreme drukte en relatieve ontevredenheid met mijn werk, heb ik afgelopen week zo’n topweek gehad dat ik weer helemaal in een jubelstemming ben! Daarom had ik ook eindelijk weer eens zin om wat op mijn blog te zetten. Dus vandaar, dat er na twee maanden stilte toch weer iets op het bijna dode Crocoboy verschijnt.
Het is gewoon zo en dat blijft helaas ook zo dat het onderwijs enorm mooi en slopend tegelijk is. Voordat ik er twee jaar geleden mee begon, dacht ik dat het lesgeven moeilijk zou zijn. En dat het hebben van orde, gezelligheid en een goede werksfeer het lastigst zou worden, maar dat daar enorm veel vrije tijd en korte dagen tegenover zouden staan. Maar eigenlijk ligt dat in de praktijk behoorlijk anders. Anderen, en ikzelf eigenlijk ook, zijn verbaasd dat het me blijkbaar lukt om 25 tot 30 pubers onder de duim te houden… En dat is wel een enorm goed gevoel! Tuurlijk zijn er wel eens mindere dagen bij, maar ik heb gehoord dat zeer ervaren collega’s dat ook wel eens hebben. Daar staat echter tegenover dat de dagen helaas helemaal niet kort zijn. Aan het begin vond ik nakijkwerk nog best leuk en was ik enorm benieuwd wat mijn kinders gepresteerd hadden, maar nu kan ik echt geen plastic mapjes met werkstukken en volgekladde toetsblaadjes meer zien! Vreselijk wat een rotklussen zijn dat en het is gewoon nooit klaar… Wanneer de ene klas of het ene project is afgerond, ligt er al weer een volgende stapel paperassen op me te wachten. Voortdurend speelt die stapel werk een rol in mijn hoofd en daar baal ik van. Af en toe probeer ik het te vergeten, maar dan staat er natuurlijk in elke hoek van het schoolgebouw wel een leerling die vraagt: ‘Mevrouw, heeft u het al nagekeken?’.

Het stuit niet op veel begrip wanneer het nog niet af is. Maar als het dan wel zo ver is, ben ik ineens de populairste docent van de school. Voor een dag. De hele dag, ook tijdens de pauzes, word ik dan belaagd door leerlingen die hun cijfer willen weten. Logisch natuurlijk, maar ook wel eens irritant.
Maar goed, tot zover de klaagzang… Ik had juist gezegd dat ik weer een hele leuk week had gehad. En dat klopt, het was enorm gevarieerd en erg succesvol!

Het begon met een aantal erg goede gastlessen in het VMBO over het thema ‘Eetstoornissen’. Ervaringsdeskundigen kwamen bij me in de klas om de leerlingen te vertellen welke eetstoornissen er zijn, wat de gevolgen zijn en hoe mensen nu eigenlijk zo ver komen. Ze waren enorm goed in staat om dit uit te leggen en begrip bij de leerlingen te kweken. Ook vond ik het erg sterk dat ze het breder trokken en zeiden dat er vaak onzekerheid ten grondslag aan deze stoornis lag. Dit was voor de leerlingen herkenbaar, al wilden ze dat natuurlijk zelf niet echt helemaal toegeven. Zulke bikkels en stoere meiden!
Daarna had ik een erg leuke les in de Havo, wat ging over de multiculturele samenleving. Ze mochten alle woorden voor buitenlander roepen en ik zette ze op het bord. Je kunt je voorstellen dat de meest wilde termen eruit kwamen. Het varieerde van vreemdeling tot gelukszoeker. Vervolgens noemde ik een paar groepen buitenlanders (bijv. Surinamers of Irakezen) en dan moesten ze die termen erop toepassen. Dat ging eigenlijk erg leuk, omdat je dan met behulp van hun eigen kreten de achtergrond van een aantal groepen in onze samenleving kort kan uitleggen. Daarna kregen ze van mij een enorme tabel met allemaal cijfers over de omvang van buitenlandse groepen in Nederland. Dit was echter in absolute getallen en dan lijkt het al snel erg veel of erg groot. Ik heb hen daar procenten van laten maken. Ze moesten dat bij zo’n 30 getallen doen en van tevoren was ik erg benieuwd hoe dat zou gaan. Maar ze gingen me toch aan het werk, joh, ongelofelijk. Een tijdlang was er niks te horen dan alleen wat geram op hun rekenmachines! Echt leuk hoe zoiets simpels onverwachts goed kan uitpakken. Morgen ga ik er met hen over doorpraten: wat valt hen nou op aan deze getallen? Ik ben benieuwd wat er uit komt…
De dag erna was er ouderavond over de werkweek naar Barcelona. Over drie weken ga ik met 22 meiden en 2 jongens een midweek naar Barcelona en deze week gingen we de ouders meer vertellen over de inhoud van de week. Het was sowieso erg leuk om voor zo’n 50 tot 60 mensen even een PowerPoint af te draaien over de invulling van een week, die je zelf bedacht hebt en om het enthousiasme van de leerlingen te zien en te proeven. Erg leuk dus en ik heb er enorm veel zin in!

Maar vrijdag was het toch wel het hoogtepunt. Voor de klas die Maatschappijwetenschappen heeft gekozen (de verdieping op Maatschappijleer) had ik een debat georganiseerd. Ze hadden een paar weken de tijd gehad om zelf een lokale, politieke partij op te richten en in het kader daarvan moesten ze zich ook voor bereiden op een aantal debatstellingen. De stellingen gingen over cameratoezicht en het achterliggende idee of je privacy of veiligheid belangrijker vindt. Ook hebben we het gehad over of de maatschappelijke stage een goed idee en hoe het nu zit als je vrijwilligerswerk verplicht stelt. Vervolgens ging het over het idee of er in het publieke domein alleen nog Nederlands gesproken mocht worden. En daar werden leerlingen fel, joh, echt ongelofelijk. Tenslotte hadden we nog wat tijd over en ik had de kinders zelf ook wat stellingen laten bedenken. Dus toen hebben we het nog gehad over Fitna, de film van Geert Wilders, of die uitgezonden mocht worden en hoe de regering dit aan zou moeten pakken. Hier was er natuurlijk een dilemma tussen vrijheid van meningsuiting, het gelijkheidsbeginsel en vrijheid van godsdienst. De voorzitter van de lokale jongerenraad leidde het debat, dat een blokuur duurde. Zelfs tijdens de pauze gingen we door, maar het is geen moment saai geweest. Ik vond het geweldig om mijn leerlingen zo betrokken te zien debatteren, elkaar heftig te lijf zien gaan met argumenten en hun verlegenheid proberen te overwinnen. Ik merkte dat ze het echt ontzettend leuk vonden en dat politiek op deze manier echt voor hen begon te leven. Mission accomplished!

This entry was posted on maandag, maart 17th, 2008 at 00:08 and is filed under Als docent, Dagboek. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.