Liever een dictatuur
De bel ging. Het achtste lesuur ging van start. De leerlingen pakten al kletsend hun spullen uit hun tas. Zo te zien hadden ze enorm veel zin in dit uur aan het eind van de dag.
Ik vroeg aan Kevin: ‘Waar is Martin?’
Ik had deze klas vandaag al eerder gehad en toen was Martin er wel.
Hij is zijn boeken uit zijn kluis halen’, antwoordde Kevin.
‘Oké, prima’ en mezelf toen wendend tot de rest van de klas: ‘Als Martin zo komt, vraag ik aan jullie of jullie vinden dat hij een rode kaart* moet halen. Dan zeggen jullie met z’n allen: ja. Goed?’
De klas had, zo aan het einde van een lange dag, wel zin in een geintje.
Even later verscheen het hoofd van Martin om het hoekje van de klasdeur: ‘Moet ik een rode kaart halen of mag ik erin?’
‘Tja… Wat vinden jullie?’ vroeg ik aan de klas.
In koor riep de klas: ‘Rode kaart! Rode kaart!’
Martin keek me wanhopig en vragend aan.
‘Ja, ga maar een kaart halen’, zei ik.
Martin droop af en Jeroen zei op een samenzweerderige toon tegen me: ‘Dan moet u zo zeggen als hij terug komt, dat het van u niet had gehoeven, maar dat de klas het wilde.’
Haha, de klas begon aardig in zijn rol te komen. Martin kwam terug, met het gehaatte rode briefje in zijn hand. Zijn naam had hij er nog niet opgezet.
‘Moet ik hem invullen?’, vroeg hij in een poging eronder uit te komen.
‘Ja, sorry, ik kan er ook niks aan doen. Van mij hoeft het niet, maar zij willen het’, zei ik, al wijzend op de klas. De klas lag dubbel.
Even later steekt Mark zijn vinger op. ‘Mag ik naar de WC?’
‘Wat vinden jullie, klas?’ vroeg ik weer.
‘Nee hoor’, zeiden ze allemaal al grinnikend. Het beviel ze wel, zo lekker veel invloed.
‘Ach Mark, sorry, dit is nu democratie’, antwoordde ik met een knipoog.
Mark bleef op zijn stoel en kneep zijn benen nog even wat strakker tegen elkaar aan.
‘Ja, bij Maatschappijleer moet ik jullie nu eenmaal leren wat een democratie is en jullie zeiden pas dat de school zo weinig democratisch was.’
Na een paar minuten deed Mark nog een poging. ‘Mag ik echt niet?’
Ik keek de klas vragend aan.
Mark zei: ‘Ik houd het echt niet meer.’
De klas begon medelijden met hem te krijgen.
‘Zullen we dan toch maar weer een dictatuur invoeren?’
De klas stemde daar luidkeels mee in en Mark rende naar de WC.
In een ander hoekje van de klas zaten Bram en Bart zachtjes te praten. Bram stak zijn vinger op.
‘Mevrouw, kunnen we niet democratisch besluiten dat we eerder naar huis mogen?’
‘Jammer joh, we hebben net democratisch besloten dat we de democratie afschaffen en ik weer de dictator word. Pak je tekstboek op bladzijde 101.’
* rode kaart = bewijs van te laat komen. Daardoor moeten leerlingen zich de volgende dag om 8 uur op school melden